۱۳۹۸/۰۶/۰۶ 222

ژئوسایت کوه کیامکی

یکی از مهمترین عوامل شکل‌گیری ارتفاعات کوهستانی این ژئوپارک فعالیت‌های آتشفشانی اعصار گذشته است. مهمترین این فعالیت‌ها مربوط به زمان الیگوسن (23 تا 34 میلیون سال پیش) بوده که باعث شکل‌گیری کوه‌های کیامکی و اوچ‌تپه در این ناحیه شده است. کوه گنبدی‌شکل کیامکی با بلندای 3347 متر و کوه مخروطی اوچ‌تپه با بلندای 1303 متر از ناهمواری‌های عمده این ژئوپارک است. در برخی نقاط نیز فعالیت‌های آتشفشانی به‌صورت رخنه توده‌های نیمه‌نفوذی سیل (Sill) و دایک (Dike) در سنگ‌های میزبان ‌به‌خصوص در سنگ‌های فلیشی کرتاسه دیده می‌شود. از آنجا كه این توده‌ها، نسبت به زمينه فليشي و طبقات ماسه‌سنگی و شیلی، از مقاومت و سختي بيشتري برخوردار است به‌صورت برجستگي‌هاي مشخص در رخنمون‌های سنگی دیده مي‌شوند.

داسیت ترکیب غالب سنگ‌های آتشفشانی این ناحیه است. این نوع سنگ یکی از انواع سنگ‌های آذرین خروجی است و بر اثر فوران ماگما که از اعماق زمین منشا می‌گیرد تشکیل می‌شود. داسیت از بلورهای درشت پلاژیوکلاز، آمفیبول و بیوتیت و همچنین کوارتز در زمینه خیلی ریزبلور یا شیشه تشکیل شده است. ترکیب این سنگ حدواسط آندزیت و ریولیت و معادل درونی آن گرانودیوریت است. داسیت به‌دلیل مقدار متوسط سیلیسی که دارد از گرانروی قابل توجهی برخوردار است و برخلاف گدازه بازالتی که بر روی سطح زمین به‌راحتی روان شده و همچون سیل جاری می‌شود از غلظت بالاتری برخوردار است و اغلب در دهانه آتشفشان شروع به سرد شدن می‌نماید. این نوع سنگ در طبیعت اغلب به‌صورت گنبدهای آتشفشانی، دایک و یا روانه ضخیم و کم وسعت دیده می‌شود.